I trii dì de la Mèrla
I trii dì de la Mèrla

Quanti stòri che hoo sentii
su la mèrla e i sò trii dì,
beh, fra i tanti quèsta chì
ve la cunti pròppi mì.

Ona vòlta, dis la stòria,
(voo on poo a spann e on poo a memòria)
el piumagg di nòster mèrla
l’era bianch come ‘na pèrla

de confondes coi colomb:
‘dèss, hinn negher, negher piomb.
Ècco che on bèll dì succed
che ona mèrla se conced

on girètt su la città
e la tacca a sgorattà.
In la soa passeggiada
con Genar la s’è incontrada.

Barba bianca, vègg, cadent,
la ghe dis irriverent:
“ Oh Genar, di tò trii Sant,
de la nev i trii mercant,

de paura ghe n’hoo nò
i mè fioeu volen giamò”
De la nev, i trii mercant,
‘dèss v’el disi su l’istant,

hinn trii vègg cont el barbon,
pòrten frègg pròppi a monton:
Sant Antòni del porscèll
ch’el dersètt riva bèll, bèll;

San Gaudenzi al vintiduu
èccol lì rivà ‘nca lù
e San Giuli al trentun,
dòpo lù gh’è pù nissun.

E intrattant che la va via,
senza tant diplomazia,
a Genar ghe da ona sbèrla
cont el digh: “ Cippen i mèrla!”

El Genar el s’è inrabii
ma el gh’aveva anmò trii dì:
vintinoeuv, trenta e trentun.
Senza dì nient a nissun

l’ha cercaa la soa vendètta,
l’ha traa insèma ona ricètta:
frègg con nev e gel che crèss
come mai l’era succèss.

Pòra mèrla, coi merlòtt
l’ha tòlt sù, l’ha faa fagòtt
e l’è andada a cercà
on camin sul tècc di cà.

Per trìì dì l’è stada lì
coi sò fioeu tutt’inranghii.
Quand Genar l’ha vist sul tècc
‘sti usèi tucc pien de frègg

ghe da cors a la vendètta
el ghe dis con ‘na vosètta
a la mèrla on po’ biraga:
“ ‘Dèss te la doo mì la paga,

t’el foo mì ciappà on bèll sgagg,
el candor del tò piumagg
el color el cambiarà:
‘me carisna lù ‘l sarà!”

E de fatt, passaa trii dì,
coi sò fioeu anmò inranghii,
quand l’è foeura dal camin
a l’è pù color albin,

el color l’è tutt compatt
color negher ‘me on scorbatt !